Büyük Çocuklarda Emzik Kullanımı: Kafede Gördüğüm İki Çocuk Üzerine

Büyük çocuklarda emzik kullanımı çoğu insanın garipsediği bir durumdur. Ben de bunu bir akşam kafede gördüğüm iki çocuk sayesinde yeniden düşünmeye başladım.

Beş yetişkin ve yanlarında 4-5 yaşlarında iki küçük kız çocuğu vardı. Çocuklardan biri emzikliydi. Gördüğüm anda eşşek kadar olmuş çocuğun emzikli olmasını epey garipsedim. Kafede geçirdikleri süre boyunca da bunu düşündüm.

Woman with a Sunflower, Mary Cassatt, 1905

Grup biraz oturduktan sonra fark ettim ki sadece birinin değil, iki çocuğun da emziği vardı ağızlarında. Üstelik biri, elinde bir biberonla emziği birkaç saniyeliğine çıkarıp süt içiyordu. Peki büyük çocuklarda emzik kullanımı normal midir? Ben mi fazla garip karşılıyordum yoksa bu durumda sorunlu bir şey mi vardı?

Biraz daha zaman geçtikten sonra, gruptaki kadınlardan biri arka masadan iki sandalye daha çekti. Sonra da çocukların sandalyelerini birleştirdi ve her ikisine de sandalyelerden birer yatak yaptı. Çocuklar ağızlarında emzikleri, üstelik bir de elinde biberonuyla, kafenin orta yerinde onlar için yapılmış sandalyeden yataklara uzanıp ellerindeki telefonlardan videolar izliyorlardı.

Çocukların aslında göründükleri kadar büyük olmadıklarını, boyları uzun olduğu için daha büyük gösterdiklerini düşündüm. Gördüğüm emzik, biberon ve kafe ortasında yatmak gibi şeyleri açıklayan tek şey buydu. En çok ne kadar küçük olabilirlerse o kadar küçük olduklarını düşünmek istedim ikisinin de. En fazla hayal edebileceğim, çocukların 4-5 gösterseler bile aslında üç buçuk dolaylarında olmasıydı. Ki bu yaş bile hala emzik kullanmak, biberondan su içmek ve kafelerde kendileri için yapılmış sandalye yataklarında yatmak gibi şeyler için oldukça geç bir yaştı.

Yetişkinler dışarı sigara içmeye çıktıklarında çocuklardan birine merakıma yenilip kaç yaşında olduğunu sordum. Aldığım cevap karşısında ise şaşkınlığım ikiye üçe katlandı. Çocuk, gayet düzgün iletişim kuruyor ve beş yaşında olduğunu söylüyordu. Zaten konuşması da 5 yaşlarında olduğunu doğrulayacak düzeydeydi.

Bir süre çocukları izledikten sonra aklıma şu geldi. Beş yaşındaki bir çocuk hâlâ emzikle dolaşıyorsa bunun sebebi gerçekten çocuk olabilir mi? Yoksa yetişkinlerin çocukla yaşayacakları kısa süreli huzursuzluktan kaçınması mı?

Büyük çocuklarda emzik kullanımı normal mi?

Uzmanlar emzik kullanımının genellikle iki yaş civarında bırakılması gerektiğini söylüyor. Daha uzun sürmesi ağız ve çene gelişimini etkileyebiliyor, sosyal gelişim açısından da bazı sorunlar yaratabiliyor.

Uyku konusunda da benzer bir durum var. Bebekler için uyku ne zaman gelirse o zaman uyumak normaldir. Ama belli bir yaştan sonra, çok ekstrem bir durum yoksa, çocuğun bulunduğu ortamın gereklerine bir süre uyum sağlayabilmesi beklenir.

Büyük çocuklarda emzik kullanımı birçok ebeveyn için kafa karıştırıcı bir durum olabilir. İlk bakışta bütün bunlar çocuğun davranışları gibi görünür. Yapan, isteyen, bırakmayan, ısrar eden çocuktur. Ama çocuğun yararını gözetmek ve onu zarardan korumak en başta ebeveynin sorumluluğudur. Çocuk her zaman kendisi için neyin iyi olduğunu bilemez.

Çocuk keskin bir bıçakla oynamak isteyebilir. Bunun için ağlayabilir, bağırabilir, ortalığı ayağa kaldırabilir. Ama bıçak tehlikelidir. Bu yüzden çocuk ne kadar isterse istesin ona verilmez.

Emzik bıçak kadar tehlikeli değildir elbette. Ama uzun süre kullanıldığında fiziksel ve psikolojik bazı sorunlara yol açabileceği bilinen bir şeydir. Bu yüzden belli bir yaştan sonra bırakılması gerekir.

Bana göre iyi ebeveyn, sınır çizebilen ebeveyndir. Gerektiğinde çocuğunu ağlatmayı göze alabilen, onun kısa vadeli huzursuzluğu yerine uzun vadeli iyiliğini tercih edebilen ebeveyn. Çocuğun o anda yaşattığı duygulara göre değil, çocuğun gerçek yararına göre karar verebilen ebeveyn.

Büyümek bazen rahatsız edicidir. Çocuk için de ebeveyn için de. Çocuk direnir. Ağlar. Uyku düzeni bozulur. Evde huzursuzluk olur. Ama bunlar büyümenin bedelidir.

Bazı ebeveynler bu rahatsızlıktan kaçınmak ister. Kendi konfor alanlarını korumak için çocuğun bebekliğini biraz daha uzatırlar. Oysa bir çocuğa bakmak sadece onu beslemek ve sakin tutmak değildir.

Bir evcil hayvana bakmakla bir insan yetiştirmek arasındaki fark tam da burada ortaya çıkar.

Bir insan yetiştirmek, onun gelişimini takip etmek ve gerektiğinde zor kararlar alabilmektir.

Belki de mesele sadece çocuk büyütmekle ilgili değildir. İnsanlar çoğu zaman kısa vadeli huzuru, uzun vadeli iyiliğe tercih eder.

Ve bazen çocuğun değil, yetişkinin ağzındaki emziği bırakması gerekir.